Bir kitabın ortasında durup insanın kendi hayatına bakması tuhaf bir an.
Okuduğun şey bir anda susuyor, kelimeler geri çekiliyor ve sahne sana kalıyor. Kitap okurken karşıma çıkan soru basitti ama ağırdı!
“Hayatının felsefesini tek cümleyle yaz.”
Tek cümle…
İnsan yıllarca biriktirdiklerini, sustuklarını, vazgeçtiklerini, hala tutunduklarını tek bir nefese nasıl sığdırır?
İlk anda kolay sandım, sonra fark ettim ki zor olan cümleyi bulmak değil, o cümlenin altını dolduran hayatla yüzleşmekti.
Uzun düşünmelerin sonunda yazdığım cümle şuydu;
“Herkesin baktığı yerden değil, çoğunun görmediği yerden bakarım.”
Bu cümle bir iddia değil, daha çok bir alışkanlık, hatta bazen bir yük. Çünkü çoğunun görmediği yere bakmak, rahat bir yer değil. Orada sorular var, çelişkiler var, cevapsızlıklar var. İnsan bazen keşke herkes gibi bakabilsem diyor, yüzeyde kalabilsem, olanı olduğu gibi kabul edebilsem.
Ama olmuyor. Gözün bir kez detaya alıştı mı, geri dönmek zor.
Hayat bana hep şunu öğretti;
Aynı olay, bakan kişiye göre bambaşka anlamlar taşıyor. Bir suskunluk kimi için boşluk, kimi için fırtına. Bir cümle kimi için sıradan, kimi için yıllarca taşınmış bir duygu. Ben hep o ikinci ihtimale kulak verdim. Neden böyle söylendi, neden burada duruldu, neden tam bu anda vazgeçildi diye sordum.
Çünkü sonuçlar çoğu zaman gerçeği anlatmıyor, asıl hikaye nedenlere giden yolda saklı.
Belki de bu yüzden insan ilişkileri beni yormuyor, beni yoran, anlaşılmayan niyetler. Söylenmeyen ama hissedilenler, geçiştirilen ama içte büyüyen duygular.
Hayatı yüzeyden yaşamak daha hafif olabilir ama daha eksik geliyor bana. Derine indikçe insan biraz ağırlaşıyor, evet; ama aynı zamanda daha sahici oluyor.
Kendi içini, başkasının çelişkisini, dünyanın pürüzlerini, iyi niyetleri olduğu gibi görmeyi öğreniyor.
O tek cümle, aslında bütün bu yolun kısa bir özeti.
Bir tercihi anlatıyor!
Görmeyi seçmeyi. Anlamayı seçmeyi. Kolay olanı değil, gerçek olanı kovalamayı. Şimdi kitabı kapatıp bu soruyu sana bırakıyorum.
Sen hayatına nereden bakıyorsun?
Herkesin baktığı yerden mi, yoksa çoğunun görmediği yerden mi?
Hayatının felsefesini tek cümleyle yazsan, o cümle ne olur?