Hevessiz Kalmasın Kimse

Abone Ol

Sosyal medyada gezerken öyle cümleler çıkıyor ki insanın karşısına, durup kendine bakası geliyor. Geçtiğimiz gün bir story gördüm. Sade, filtresiz, gösterişsiz bir cümleydi

“Allah’ım, heveslerimi yenile.”

Şimdi düşünün…

İnsan neden böyle bir dua eder?

Para ister, aşk ister, huzur ister, sağlık ister…

Anlarım!

Ama heves istemek?Bu biraz daha derin bir yerden geliyor.

Çünkü insan aslında her şeyin başının heves olduğunu fark ettiği anda yoruluyor.Bir şeye başlamak için, devam etmek için, katlanmak için…

Heves lazım.

Heves yoksa, en güzel ihtimal bile insana yük gibi geliyor.

Bir zamanlar severek yaptığın şeylerin şimdi gözünde büyümesi mesela…

Mesaj yazmaya üşenmek, hazırlanıp çıkmayı ertelemek, en sevdiğin şarkıyı bile yarıda kapatmak…

Bunlar mutsuzluk değil aslında.Bunlar hevesin sessizce bavul toplaması.

Kimse “benim hevesim kaçtı” diye dolaşmıyor ortalıkta.

Ama herkes biraz oradan eksiliyor.

O yüzden o cümle bana bir zayıflık gibi değil, aksine bir farkındalık gibi geldi.

Çünkü insan neyi kaybettiğini doğru tarif edebiliyorsa, hala kendine yakındır.

Bakın, biz genelde yanlış yerden toparlamaya çalışıyoruz.

Diyoruz ki “tatil yapayım geçer”, “biri gelsin düzelirim”, “zamanla unuturum.”

Oysa mesele ne tatil, ne biri, ne de zaman.

Mesele içindeki o ilk kıvılcım.

Ve kimse bunu dışarıdan veremez sana.

Ama bazen insan, kendi içinde de bulamayacak kadar uzaklaşabiliyor.İşte o noktada dua devreye giriyor belki de.

Çünkü dua biraz da şunu demek;

“Ben tek başıma toparlayamıyorum ama hala toparlanmak istiyorum.”

Bu çok kıymetli bir cümle.

Çünkü vazgeçmiş insan dua etmez.

Belki de mesele hevesi geri getirmek değil…

Onu neyin susturduğunu fark etmek.

Yorulduk mu?

Kırıldık mı?

Yoksa sadece çok mu oyalandık yanlış şeylerle?

Cevap ne olursa olsun…

O kızın duası şunu hatırlattı bana;

İnsan her şeyi yeniden isteyemeyebilir ama…

Hevesini istemeyi bıraktığı gün, işte orası gerçekten tehlikeli.

O yüzden bazen büyük dilekler dilemek yerine küçük ama köklü bir yerden başlamak lazım…

“Hevesim geri gelsin.”

Gerisi zaten peşinden geliyor.