İnsan Güçsüzken Sınanmaz Asıl Sınav Güçlü Olduğunda Başlar

Abone Ol

Bazen bir kitabı okursun ve kapağı kapatırsın.

Bazen de bir kitap seni açar…

Kapatamazsın.

Hayvan Çiftliği benim için ikinci türden…

Sayfalar bitiyor ama içimde bir şey bitmiyor her okumada…

Çünkü bazı metinler hikaye anlatmaz, insanın zaaflarını yakalar.

Hayvan Çiftliği benim için tam olarak öyle…

Tam üç kez okudum.

İlkinde hikayeyi gördüm.

İkincisinde karakterleri.

Üçüncüsünde ise satır aralarını…

Dediğim gibi bazı metinler insanın içini yoklar.

George Orwell bir çiftliği yazmış gibi görünüyor ama aslında çok tanıdık bir gerçeği hatırlatıyor bizlere…

İnsan, karşı çıktığı şeye dönüşmeye sandığından daha yakındır.

Hepimiz adaletten söz ederiz.

Eşitlik isteriz, özgürlük isteriz.

Ama o kelimelerin içinde küçük bir boşluk bırakırız.

“Kendim için biraz fazlası olabilir.”

İşte o “biraz” her şeyi değiştirir.

Çünkü mesele, gücü elde etmek değildir. Mesele, o gücü elinde tutarken kendini kaybetmemektir.

İnsan güçsüzken sınanmaz.

Asıl sınav, güçlü olduğunda başlar.

Ve bu sınav sessiz ilerler. Kimse bir sabah uyanıp değiştiğini fark etmez. İnsan kendine küçük izinler vererek dönüşür.

“Ben bunu hak ediyorum” der. “Benim durumum farklı” der. “Zaten doğru olan bu” diye kendini ikna eder.

Sonra bir gün bakarsın

En başta eleştirdiğin şeyin içindesin.

Altını çizdiğim bir yer var kitabı okurken Bütün hayvanlar eşittir… ama bazıları daha eşittir.”

Bu bir ironi değil sadece. Bu, insanın kendine tanıdığı ayrıcalığın ifşası.

Çünkü biz eşitliği savunurken bile kendimize küçük bir kapı açık bırakıyoruz.

Biraz daha fazla söz hakkı.

Biraz daha fazla kontrol.

Biraz daha fazla alan.

Ve o “biraz”lar büyüyor.

Büyüyor…

Ve bir gün, başta yıkmak istediğimiz şeyin yerine geçiyor.

O yüzden mesele şu değil;

Kim haklı, kim güçlü?

Mesele şu;

Güç eline geçtiğinde, aynı kalabilecek misin?

Çünkü insanı bozan çoğu zaman kaybetmek değil…

Kazanmaktır!

Ve belki de en dürüst soru şu;

Biz gerçekten adil bir dünya mı istiyoruz…

Yoksa sadece adaletin bizim tarafımızda olduğu bir dünya mı?

Eğer cevap ikincisiyse, itiraf etmek gerek…

Çiftlik sandığımızdan çok daha yakın.