İnsanın nasibinde varsa geliyor, bir şekilde buluyor seni. Üstelik bazen hiç ummadığın bir zamanda, hiç tanımadığın insanların vesilesiyle…

Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşım bana çikolata aldı. Diyetteyim, çikolata yemiyorum ama beni düşünmüş, mutlu olayım istemiş. Bu incelik çok hoşuma gitti. Çantama koydum. Birkaç gün sonra güzel bir kahvenin yanında ödül günü yaparım diye düşündüm. Ne zaman aklıma gelse diyetimi bozmaya gönlüm razı olmadı. Yeşim'e uzattım, onun da canı istemedi. Çikolata yine çantama döndü.

Birkaç gün sonra dolmuş bekliyordum. Mahalleden küçük bir çocuk, öyle içten bir sesle “Günaydın abla” dedi ki çantamdaki çikolatayı hatırladım. Çıkarıp verdim. Tam açıp yiyecekti, arkasından bir arkadaşı geldi. Çikolatayı ikiye böldü, yarısını arkadaşına verdi.

Sonra düşündüm, bir arkadaşım beni mutlu etmek için çikolata almıştı. Ben yiyemedim ama yiyenler mutlu etti. Dört kişi nasiplendik. Birinin güzel düşüncesi, hiç tanımadığı iki çocuğun sabahına karıştı. Küçük bir çikolata, dört ayrı mutluluğa dokundu.

Şimdi diyeceksiniz ki, abartma küçücük bir çikolata seni nerelere götürdü! Ama kıymetli okuyucu, hayat dediğimiz şey biraz da böyle ayrıntılardan ibaret değil mi?

Bir resim çizdiğinizi düşünün. Bir ev çiziyorsunuz, yanına bir ağaç, gökyüzüne birkaç bulut… Sonra evin bacasından ince bir duman yükseltiyorsunuz. İşte o küçücük ayrıntıyla resme bir mevsim sığdırıyorsunuz. Kışı, soğuğu, evin içinde yanan sobayı, belki camın önünde oturup dışarıyı seyreden birini… Birkaç çizgiden ibaret duman, koca bir mevsimin hikayesini anlatmaya yetiyor.

Belki hayatı da böyle okumalıyız. Herkes büyük olayların peşindeyken küçük ayrıntılara biraz daha dikkat kesilmeliyiz. Çünkü bazen bir insanın bize söylediği tek bir cümle, yıllarca hatırlayacağımız bir anıya dönüşebiliyor. Bazen bir karşılaşma, hiç bilmediğimiz bir güzelliğin kapısını aralıyor.

O çikolata benim için alınmıştı. Benim nasibim onu yemek değilmiş belki de. Ama onun sayesinde bir arkadaşımın inceliğini yeniden hissettim, iki çocuğun sevincine tanık oldum. Nasip dediğimiz şeyin yollarını kim bilebilir?

Hayatın bütün güzelliği belki de bu küçük hesaplarda gizli. Biz bir şeyin bize gelmesini beklerken, o çoktan bizimle beraber başka birinin mutluluğuna dönüşmüş olabiliyor.

Kıymetli okuyucu, bazen bir çikolataya, bazen bir bacadan tüten dumana biraz daha dikkatli bakın. Hayatın asıl hikayesi çoğu zaman gözden kaçırdığımız o küçücük ayrıntıda saklı.

Hem ne demiştik;

nasibindeyse seni bulur. Bazen de senin üzerinden başkasına ulaşır.